Naar aanleiding van de 125e verjaardag van KAA Gent werd een oproep gelanceerd om een gedicht te schrijven dat de emotie en verbondenheid van voetbal vat.
Naar aanleiding van de 125e verjaardag van KAA Gent werd een oproep gelanceerd om een gedicht te schrijven dat de emotie en verbondenheid van voetbal vat. Naast drie leeftijdscategorieën en een algemene winnaar werd uit de meer dan 160 inzendingen ook een bonusprijs toegekend aan het gedicht dat het meest ‘Gents’ was.
Peter Van Haelter, beter bekend als Perfesser Gensch, bekroonde het gedicht van Nikki Petit omwille van haar taal en sfeerschepping. De drie andere winnaars zijn te bewonderen in de Planet Group Arena.
Deze poëziewedstrijd is een samenwerking tussen Creatief Schrijven, Creatief Schrijven Jong, Handelsreizigers in ideeën, Poëziecentrum, KAA Gent Foundation, STAM, Erfgoedcel Gent en Stad Gent.
Uit 163 inzendingen werden vijf dichters bekroond: 3 laureaten, 1 winnaar voor het beste Gentse gedicht en 'De Middenstip'-winnaar. De jury van 'De Middenstip' bestond uit Jan Ducheyne, Stijn Lemaire en Lindah Leah Nyirenda.
Uit het juryverslag: "Een poëtisch en toegankelijk gedicht dat ook mensen die minder vertrouwd zijn met poëzie weet te overtuigen. De auteur toont een duidelijke affiniteit met het supporterschap, wat de tekst geloofwaardig en gedragen maakt. De liefde voor de club spreekt sterk uit het geheel en geeft het gedicht een warme, oprechte ondertoon. De voordracht wordt gekenmerkt door goede passie en intonatie, wat de inhoud extra kracht bijzette."
𝐄𝐞𝐧 𝐛𝐮𝐟𝐟𝐚𝐥𝐨 𝐝𝐢𝐞 𝐯𝐨𝐨𝐫𝐭𝐝𝐮𝐫𝐞𝐧𝐝 𝐢𝐧 𝐦𝐢𝐣 𝐛𝐫𝐮𝐥𝐭
Het is blauw-wit dat mijn ziel vangtdaarom dat de sjaal steevast aan mijn voorruit hangt
Het is blauw-wit dat zorgt voor de stroming van mijn bloed dragen van de kleuren, een sterk gevoel en zo goed
Het worden de kleuren waarin ik trouwomdat ik naast de liefde voor de club ontzettend veel van mijn liefje hou
Ik kijk uit naar hun verschijning op het veld als het moet, geef ik daarvoor al mijn geld
Het is een buffalo die voortdurend in mij brult en zo mijn ware identiteit onthult
De passie voor onze club KAA Gentzit in mij verankerd als een huis in cement
Op de vraag: 'Wat doet je leven?'antwoord ik met enthousiasme: 'stamnummer zeven'.
𝐋𝐮𝐧𝐞 𝐑𝐢𝐜𝐤𝐚, 𝐓𝐢𝐞𝐧𝐞𝐧
Uit het juryverslag: "Heel mooi en inhoudelijk sterk gedicht, dat ook technisch bijzonder knap is uitgewerkt. Het rijm voelt nergens geforceerd aan en de beeldspraak (zoals bommen en vlaggen) is treffend en doeltreffend. De tekst benadert de vorm van een sonnet en bevat een duidelijke wending op het einde (vuelta), wat extra diepgang geeft. De voordracht was eveneens zeer overtuigend: uit het hoofd gebracht, met sterke présence, inleving en zeggingskracht."
𝐕𝐨𝐞𝐭𝐛𝐚𝐥𝐝𝐫𝐨𝐨𝐦We roepen en tieren.Het is gelukt.Iedereen begint te vieren.De bal is uit de goal geplukt.We hebben gewonnen,weer een nieuw begin.Het applaus klinkt zo luid als bommen,de vlaggen vliegen de hoogte in.Deze dag zullen we nooit vergeten,hoe mooi en groots hij wel niet was.Wat hebben we hard moeten zweten,dat gebeurt nu eenmaal in eerste klas.Nu is het laat, de nacht valt.Tijd dat we beginnen dromen,hoe wij zo goed hebben gevoetbald.
𝐖𝐢𝐥𝐥𝐞𝐦 𝐁𝐫𝐨𝐞𝐤𝐚𝐞𝐫𝐭, 𝟏𝟏 𝐣𝐚𝐚𝐫 𝐒𝐩𝐫𝐢𝐧𝐠-𝐬𝐭𝐨𝐟 𝐋𝐞𝐮𝐯𝐞𝐧, 𝐬𝐜𝐡𝐨𝐨𝐥 𝐯𝐨𝐨𝐫 𝐜𝐨𝐠𝐧𝐢𝐭𝐢𝐞𝐟 𝐠𝐞𝐭𝐚𝐥𝐞𝐧𝐭𝐞𝐞𝐫𝐝𝐞 𝐥𝐞𝐞𝐫𝐥𝐢𝐧𝐠𝐞𝐧
Uit het juryverslag: "Een sterk en geslaagd gedicht, opgevat als een ode aan de club, met een mooie verwerking van spelersnamen. De auteur toont een duidelijke betrokkenheid en inleving in de voetbalwereld, wat de tekst authenticiteit geeft. De voordracht getuigde van inzet en engagement. Hoewel de spreker zich niet helemaal op zijn gemak leek te voelen, werd het gedicht vol inleving gebracht."
𝐄𝐞𝐧 𝐡𝐚𝐫𝐭𝐣𝐞 𝐯𝐨𝐨𝐫 𝐊𝐀𝐀 𝐆𝐞𝐧𝐭
Het groene gras, de witte stip. Voetbal is zo cool, zo hip. Glinsterende druppels op stoere lijven, ik moet hier wel over schrijven.
Papa, papa, wanneer gaan we nog een keer?Mijn hartje gaat nu heftig op en neer,naar de arena van de Buffalo's in Gent,want dat is zo'n toffe tent.
De bal vliegt van Kanga naar Skoras, dat is weer een verdraaid goede pas. De keeper van de anderen kan hem niet pakken, de moed van de tegenpartij begint te zakken.
Roef houdt al hun ballen tegen, een paar doelpunten later behaalt KAA Gent de zege. Vijftienduizend supporters gaan uit de bol, 'Nie neute, nie pleuje', wat hadden we weer een lol.
𝐑𝐨𝐛𝐢𝐧 𝐂𝐨𝐫𝐧𝐞𝐥𝐢𝐬, 𝟏𝟐 𝐣𝐚𝐚𝐫 𝐒𝐢𝐧𝐭-𝐋𝐨𝐝𝐞𝐰𝐢𝐣𝐤𝐬𝐜𝐨𝐥𝐥𝐞𝐠𝐞 𝐁𝐫𝐮𝐠𝐠𝐞
Uit het juryverslag: "Een bijzonder sterk gedicht, met een knap opgebouwd verloop en een rijke beeldende kracht. De fantasie spreekt sterk aan en de originele invalshoek geeft het geheel een eigen, frisse stem. De tekst weet bovendien treffend te verwoorden wat een live-supporter ervaart, wat zorgt voor herkenning en impact."
𝐭𝐫𝐚𝐩 𝐝𝐚𝐧 𝐭𝐨𝐜𝐡
trap dan toch roep ik en ik veer recht uit mijn zitplaatsmijn hart vliegt op mijn tong mijn sjaal barst uit mijn frak briesend waan ik me een weg naar beneden op het veld word ik al aangespeeldrecht in de voeten ik leg hem dood in mijn rug hijgt een Rus hij is niet mee als ik draai de bal gaat door zijn benen hij staat geparkeerd ik glip erlangs ontwijk het been blijf in balans ik ben er dooralleen voor doeleen boulevarddot van een kans ik mis faliekantik adem weer uit en drink nog een keer kijk naar mijn vrienden en zet me weer neer mijn stem voelt schor en ik voel dat ik trilhij had moeten trappen mompel ik stil
𝐉𝐨𝐫𝐞𝐧 𝐒𝐚𝐧𝐝𝐞𝐫𝐬, 𝐆𝐞𝐧𝐭